ΟΙ ΒΟΔΙΣΑΤΤΒΑ

Σεβάσμιος Τσόχαν Λάμα του Θιβέτ

Οι Θιβετανοί Βουδιστές – εννοώ την τάξη των καλλιεργημένων Βουδιστών – δεν πιστεύουν στην επιστροφή των πνευμάτων των νεκρών ανθρώπων καθώς, εκτός από την περίπτωση που μια ψυχή εξαγνίζεται επί της γης ώστε να δημιουργήσει για τον εαυτό της την κατάσταση ενός Βοδισάττβα, που είναι ο ύψιστος βαθμός τελειότητας πριν από την κατάσταση ενός Πεφωτισμένου Βούδα, ακόμη και οι άγιοι, υπό την κοινώς αποδεκτή έννοια του όρου, δεν θα μπορούσαν μετά το θάνατό τους να διδάξουν ή να ελέγξουν τους ζωντανούς.

Απορρίπτοντας τις θεωρίες περί δημιουργίας, Θεού, ψυχής και μελλοντικής ζωής για την προσωπικότητα του αποθανόντος, σύμφωνα με την έννοια που αποδίδεται σε αυτά από τους Χριστιανούς και τους πνευματιστές, πιστεύουν ότι ο άνθρωπος διαθέτει τέτοια δυναμική στη θέλησή του ώστε από αυτόν τον ίδιο εξαρτάται αν θα γίνει ένας Βοδισάττβα και αποκτήσει τη δύναμη να διευθετεί μόνος του τις μελλοντικές του υπάρξεις, είτε αυτές αφορούν μια υλική είτε μια ημι-υλική μορφή.

Επειδή χρειάζεται περισσότερο θάρρος για να αποδεχθεί κανείς την ύπαρξη από τη μη ύπαρξη, τη ζωή από το θάνατο, υπάρχουν εκείνοι ανάμεσα στους Βοδισάττβα και τους Lha – που είναι τόσο δυσεύρετοι όπως το άνθος του γαλάζιου λωτού – οι οποίοι εθελοντικά απαρνούνται την ευλογία να απολαύσουν την ολοκληρωτική απελευθέρωση, και έτσι παραμένουν ως ο προσωπικός εαυτός τους με ορατή ή αόρατη μορφή στα μάτια των θνητών, ώστε να διδάξουν και να βοηθήσουν τους αδύναμους αδελφούς τους.

Μερικοί από αυτούς παρατείνουν τη γήινη ζωή τους, αν και όχι σε υπερφυσικό βαθμό. Άλλοι γίνονται Διδάσκαλοι Dhyan-Chohans, μια ομάδα πλανητικών πνευμάτων ή «αγγέλων» οι οποίοι, έχοντας αποβεί, θα λέγαμε, φύλακες άγγελοι των ανθρώπων, αποτελούν τη μόνη από τις επτά τάξεις της ιεραρχίας των πνευμάτων του συστήματός μας (της Γης) που διατηρούν την προσωπικότητά τους. Αυτοί οι άγιοι Lha, αντί να δρέψουν τον καρπό των καλών τους πράξεων, θυσιάζονται στους αόρατους κόσμους όπως έκανε ο Κύριος Sang Gyas, ο Βούδας επί της Γης, και παραμένουν στην κατάσταση Ντεβαχάν που είναι ο κοντινότερος στη Γη κόσμος της μακαριότητας.

(Πηγή: Tibetan Teachings, Lucifer, Οκτώβριος 1894)